Eem om toavel (en op de Alpe d’Huez) mit… Gerke en Gerben

Sommige narigheid kun je niet ongedaan maken, maar je kunt wel proberen er iets positiefs uit voort te laten komen. Dat is wat Gerke en Gerben Postma doen en daarom gaan ze op 2 juni deelnemen aan Alpe d’HuZes! Ze zijn heel duidelijk: dit gaat niet over ons, maar over het goede doel. Maar Eem om toavel zou Eem om toavel niet zijn als we ze niet ook wat beter leren kennen. Daarom beginnen we weer bij het begin.

Gerke is geboren in Zuurdijk, maar het gezin verhuisde al snel naar Eenrum. Na de kleuter- en lagere school in P1060318Eenrum, de technische school in Wehe-den-Hoorn en de streekschool werkte Gerke een paar jaar bij een machinefabriek in Groningen. Na de dienstplicht werkte hij 12 jaar bij een trailerbouwer in Noordwolde. Daarna ging hij werken bij Lasaulec (inmiddels Koskamp) in Groningen, eerst als monteur, nu als chauffeur. Hij is op zijn 9e begonnen met wielrennen. Op zijn 20e stopte hij met trainen op niveau omdat er zeer veel tijd in ging zitten, maar wielrennen en mountainbiken bleven wel hobby’s. Rond die tijd kochten hij en een aantal vrienden crossmotoren. Van een rondje Oosterbos ging het naar “Ach, een keer een wedstrijdje meedoen” naar rijden op nationaal niveau, inclusief een eigen raceteam en twee WK’s. Hoewel fysiek heel zwaar was het een geweldige tijd, met veel kameraadschap en een open, fijne sfeer. In 2014 zat hij in een valpartij in de eerste bocht. Zijn arm was min of meer aan gruzelementen, de verwachting was dat er 30% aan functie over zou blijven, maar na veel trainen is dat inmiddels 70%. Hij kan nog wel motorrijden, maar geen wedstrijden meer. Hierdoor is hij weer meer gaan fietsen.

Gerben is acht jaar jonger dan Gerke en is samen met zijn broer en twee oudere zussen opgegroeid in Eenrum. Van zijn 6e tot zijn 14e is hij keeper geweest bij vv Eenrum. Na de lagere school volgde de Groene School in Winsum, waar hij in het laatste jaar zijn technische aanleg kwijt kon. Naar een jaar kmbo werd hij wat hij graag wilde: fiets- en bromfietsmonteur. Gerben was inmiddels ook met motorcross gestart en de broers hebben samen veel geknutseld en wedstrijden gereden. Vanaf zijn 25e is hij weer bij vv Eenrum gaan voetballen: hij heeft een kleine tien jaar als keeper en speler in het eerste en tweede elftal gespeeld. Na verschillende banen in Winsum en Groningen werkt hij inmiddels dertien jaar bij NedTrain als treinmonteur. Een groot verschil, van boutmaat M6 naar minimaal M32!

Elf jaar geleden ontmoette Gerben Marjan online. Na een paar maanden digitaal contact was hun eerste afspraakje op Goede Vrijdag. Na hun tweede afspraak op Tweede Paasdag ging Marjan mee naar huis en is nooit meer weggegaan. Marjan is ziekenverzorgster van dementerende ouderen bij Zinn. Inmiddels hebben ze twee kinderen, Amber van 3 en kersverse Carmen.

Zwanger worden ging vooral niet makkelijk en toen Amber er dan toch eindelijk was kon het geluk van Gerben en Marjan natuurlijk niet op. Twee maanden na haar geboorte werd dat gevoel echter overschaduwd door het nieuws dat Gerben nierkanker had. Achteraf bleken de klachten die hij al drie jaar had en waarvoor hij altijd wel een andere verklaring bedacht hieraan gerelateerd. Het nieuws was daardoor totaal onverwacht en er kon op dat moment nog niets worden gezegd over het stadium en eventuele uitzaaiingen. Hij moest snel worden geopereerd. De operatie was succesvol: er is één nier weggehaald en er werden geen uitzaaiingen gevonden. De grootste zorgen waren daarmee weg en het herstel ging voorspoedig, maar met de revalidatie was hij een half jaar onder de pannen. Krachtinspanning moet permanent worden beperkt, het werd hem dus aangeraden te stoppen met motorcross. Met dat abrupte afscheid van een passie heeft hij veel moeite gehad. Net als Gerke is hij, toen hij daarvoor het groene licht kreeg, meer gaan fietsen. Ze wielrennen en mountainbiken allebei en zijn betrokken bij MTB De Marne (ze zullen in de onderhoudsploeg zitten als de baan een feit is).

Het was niet de eerste ervaring met kanker in de familie: hun jongste zus Hillie had een hersentumor, zij is daar in 2003 succesvol voor behandeld maar met blijvende gevolgen. Toen Gerben na zijn operatie de uitslag kreeg dat alles ‘goed’ was kwam de volgende klap: hun oudste zus Doedtie bleek kanker te hebben. Die ontdekking kwam te laat om nog iets te kunnen doen en ze is in 2014 overleden.

Na de pijn van al deze ellende kwam de behoefte “iets te doen”. Het evenement Alpe d’HuZes voelde als een mooie invulling daarvan en Gerke en Gerben gaan dit jaar deelnemen! Tijdens dit evenement beklimmen duizenden mensen lopend, rennend of fietsend de Alpe d’Huez maximaal zes keer (vandaar de naam). De deelnemers zijn allemaal gesponsord, met dit geld wordt wetenschappelijk onderzoek naar kanker ondersteund. De voorbereidingen zijn intensief maar ze doen het graag; het voelt goed en betekenisvol hiermee bezig te zijn. Het is een eerbetoon aan hun overleden zus en een manier om iets bij te dragen.

Los van de fysieke voorbereidingen (ze zijn druk aan het trainen, er volgt nog een aantal toerritten om het klimmen in de benen te krijgen) is er natuurlijk ook het financiële aspect. Het is hartverwarmend te zien hoe betrokken mensen zijn. De halve familie knutselt, schildert en bakt om geld in te zamelen. Hun moeder spaart Coop-zegels. Maar er kan, er móet meer bij. Het is niet makkelijk sponsoring te krijgen. Wellicht heeft dat te maken met de negatieve publiciteit die de organisatie enige tijd geleden kreeg. Mensen kunnen er echter op vertrouwen dat er niets aan de strijkstok blijft hangen: het beleid is zeer strikt en de financiën transparant. Het nadenken over verschillende manieren om geld bij elkaar te krijgen vergt bijna net zoveel energie als het trainen, maar de mannen vinden het ‘t waard.

Het gezelschap gaat een week naar de Alpe d’Huez. Gerke, Gerben en natuurlijk zijn gezin, maar ook de dochter van overleden zus Doedtie en een collega met zijn dochter gaan mee als supporters. Wellicht goed om te vermelden is dat deze trip en de deelname aan het evenement geheel op eigen kosten gaat – alle donaties zijn voor de organisatie, niet voor de deelnemers. Vanwege die kosten is deze trip voor Gerben en Marjan dan ook gelijk hun vakantie voor dit jaar. Het zal een emotionele vakantie worden: de camping zal grotendeels gevuld zijn met Alpe d’HuZes deelnemers en supporters en dus zullen er vast de nodige verhalen gedeeld worden.

Het hoofdevenement is op 2 juni. Gerke en Gerben streven ernaar drie keer te klimmen. Ze zullen om 04.30 uur starten en waarschijnlijk de tweede klim ook nog ‘s ochtends doen. Als ze zich nog goed voelen doen ze ook mee aan de laatste klim. Tijdens die laatste klim wordt het totaal opgehaalde bedrag bekend gemaakt.

Steun Gerke, Gerben en vooral KWF Kankerbestrijding!

Doneren kan tot eind mei en alle beetjes helpen.

Op de donatiesite van het evenement hebben zowel Gerke, Gerben als Team Doedtie hun eigen pagina. Je kunt deze makkelijk vinden door rechtsboven in het zoekveld één van deze namen in te tikken. Je kunt zowel als particulier als bedrijf (fiscaal aftrekbaar) doneren. Je naam kan zichtbaar zijn, maar anoniem doneren kan ook.

Voor mensen die liever contact geld geven staan er donatieboxen bij Waddengenot, café Eendrum en de Coop. 

Voor de gelegenheid heeft Gerben tijdelijk zijn Facebook-pagina openbaar gemaakt. Daar vind je nieuws maar ook leuke en lekkere dingen om te kopen en zo te steunen.

 

Algemeen Alpe d’HuZes:http://www.opgevenisgeenoptie.nl

Donatiesite: https://deelnemers.opgevenisgeenoptie.nl

Facebook: http://www.facebook.com/gerben.postma.3(te herkennen aan het Alpe d’HuZes logo)

 

Tekst en foto: Chantal van der Ende-Appel

Meer nieuws

Nieuwsbericht insturen