Eem om toavel mit…

Enkele maanden geleden zaten Chantal, Pauline en ik bij elkaar met het idee om nieuwe inwoners uit Eenrum de kans te geven zichzelf voor te stellen aan hun dorpsgenoten. Omdat er niet zo heel veel gehoor werd gegeven aan ons verzoek, besloten we zelf op zoek te gaan. Zo kwamen we dus ook terecht bij café ‘De Draak’.

 

Hoewel het pand haar café-functie behoudt, geven Ingrid Kropf en Michel ter Voorde er ook een geheel nieuwe invulling aan door een leeg vertrek in te richten als leslokaal. Hier brengt Ingrid haar kennis over kruiden in de praktijk. Veel van de meubels zijn door het stel zelf gemaakt. Zo bestaan de handgemaakte lestafels uit één dikke, oude, uit Portugal geïmporteerde boom. Michel, een geboren Amsterdammer, is zowel werktuigbouwkundige als geregistreerd leermeester in lassen en kan ‘alles wat zijn ogen zien, met zijn handen maken’, aldus Ingrid. De slijterijwinkelruimte is geheel in oorspronkelijke staat gehouden maar nu met een assortiment passend bij de kruidenleer en sjamanisme.

Dat Ingrid een echt mensenmens is, blijkt wel uit haar werkervaring. Ze is onder andere psychisch verpleegkunde, homeopaat, fytotherapeut (kruidengenezer) en sjamaan. Sjamanisme is haar bijgebracht door een sjamaan in Amerika van native American afkomst – iets dat Ingrid als een grote eer beschouwt. Zelf zegt Ingrid dat haar professie onleerbaar is omdat ze eigenlijk lesgeeft in dingen die niet kunnen. Zelf heeft Ingrid hier een boek geschreven, dan na 12,5 jaar en 1000 pagina’s is gepubliceerd. Dit boek, ‘Het kruidenboek van Ingrid’, komt met enige regelmaat op gebruikt academische leeslijsen voor en zelf gebruikt Ingrid het boek ook als cursusmateriaal in haar eigen lessen.

Voordat haar droom in vervulling kon gaan, heeft Ingrid eerst een hele zoektocht moeten wijden aan het vinden van een geschikte ruimte om les te geven. De wetgeving heeft namelijk bepaald dat er pas lesgegeven mag worden aan volwassenen, als er genoeg parkeerplekken zijn. De overheid redeneert dat iedere volwassene per auto naar de cursus/ opleidingsplek zal komen. Ingrid heeft er vijf jaar over gedaan om dit uit te zoeken. Nadat ze alles tot de bodem had uitgezocht, bleek de enige plek waar lesgegeven mag worden zonder te voldoen aan het parkeertechnische aspect, een café te zijn.

De zoektocht naar een geschikt pand werd geopend en ook dat bleek geen gemakkelijk opgave. Zelf zegt Ingrid dat het haar niet veel uitmaakt waar ze woont: ze woont waar ze wil zijn. Wel had ze als voorwaarde dat ze een beetje in de buurt van haar kinderen en kleinkinderen wilde blijven. Zij wonen in Friesland, dus daarom waren Limburg en Zeeland geen optie. Daarnaast wilde ze een pand waar ze zowel kon wonen, als les kon geven en waar ze en kruidentuin aan kon leggen. Via het internet leverde deze zoekcriteria haar vijf opties op, waaronder een pand in Dokkum en Warffum. Bij geen van de andere panden voelde het zo goed als bij het pand hier in Eenrum. Hoewel ze nog nooit van het dorp had gehoord, wasze gelijk verkocht. Zowel aan het café als aan het dorp.

Maar voordat het café, gelegen aan de Hoofdstraat, eindelijk geopend kon worden, is er nog veel aan vooraf gegaan. De koop van het pand was in oktober 2013, nu een jaar geleden, al rond. Het kopen van een café in een tijd van een economische crisis, lijkt mij een spannende koop. En dat was het ook. Maar Ingrid besefte zelf dat ze een leeftijd had bereikt waarop het tijd was om risico’s te nemen. Daarom is ze ook nooit bang geweest dat het café of het lesgeven niet van de grond zou komen. Het was in eerste instantie niet de bedoeling dat het café de functie van kroeg zou krijgen. Het café zou puur en alleen gebruikt worden voor het lesgeven, maar zonder cafévergunning zou er geen les gegeven mogen worden en bovendien hebben ze van enkele dorpsgenoten het verzoek gekregen er weer een café van te maken.

Na wat hobbels in de weg en het behalen van de benodigde café-papieren en –vergunningen, heeft het stel in juli van dit jaar de deuren van hun vernieuwde etablissement kunnen openen. Dat er flink geklust is, is duidelijk. De bruine lambrisering is vervang141011 De Draak - monochroom vierkanten door een paarsachtige aankleding, waardoor het geheel gelijk een stuk moderner oogt.

Inmiddels heeft Ingrid regelmatig studenten over de vloer, zowel uit Nederland als uit het buitenland. Deze studenten overnachten, zeker in het geval van meerdaagse opleidingen, in de buurt en hebben ook de mogelijkheden mee te eten. Naast het lesgeven, heeft Ingrid zich inmiddels ook ontwikkeld als echte kroegbazin. Elke dinsdagavond wordt het café omgetoverd in het breicafé en op elke tweede zaterdag van de maand vindt de ‘Muziekdraak’ plaats, waarbij muzikanten de mogelijkheid wordt geboden hun eigen volksmuziek te maken. Nieuwe ideeën zijn natuurlijk van harte welkom – het pand heeft ruimte voor allerlei bezigheden en de lesruimte kan ook worden verhuurd. Volgens Ingrid is kroegbazin, naast kruidenvrouw, een mooi beroep. Ze zegt dat ook met trots: “Een kroegbazin hoort alles, maar zegt niets.”

Voor meer informatie kunt u terecht op de website: www.dedraak.eu

Openingstijden zijn dagelijks vanaf 10.00 uur, op de maandag is het café gesloten.

 

Meer nieuws

Nieuwsbericht insturen